Na początku ... No własnie co było na początku? Zmęczenie, ogromne zmęczenie pracą w korporacji i prowadzeniem działalności. 12,14 czasem 16 godzin na dobę. Brak czasu dla dzieciaków, dla siebie. Niewyspanie i złość. Żeby wynagrodzić dzieciakom brak czasu (gdyby tylko dało się to wynagrodzić) zaczęłam po nocach robić maleńkie stworki, które rano czekały na poduszkach. Radość, radość i jeszcze raz radość... Później jakieś cudaki pluszaki dla kolegów i koleżanek dzieciaków. I znowu radość....
Decyzja z dnia na dzień. Koniec! Dzieci potrzebują mamy, a mama potrzebuje czasu dla dzieci.
Nie było łatwo. Zmiana życia na ciągłym biegu na kompletne wyciszenie. Myślałam, że szybko mi się to znudzi. Tworzenie maskotek fajna rzecz, relaksuje, wycisz i przynosi radość ale... Ciągłe obawy o to ale:)
Jedno zamówieni, drugie.
Może to jednak mój sposób na życie?
Najpierw tworzenie zabawek z zakupionych wzorów. Nudne to troche. Więc trzeba pomyśleć nad czymś własnym i tak oto powstały: Mela, Stefan, Miś kucharz, Śnieżna Sowa i wiele innych.
Wczoraj zabawki, dziś wzory
Co będzie jutro? Nie wiem:) Dużo muszę się jeszcze nauczyć. Jak prowadzić dobrego bloga? Jak robić dobre zdjęcia? Jak...?
Znowu wracamy do radości:) To ona jest najważniejsza. Radość tworzenia, radość dziecka, radość z robienia tego co se lubi:)
Ktoś powiedział mi kiedyś, że jeśli robi się to co się kocha to przestaje to być pracą:)
Niech i tak będzie!
